Deklaracja programowa Komitetu Wyborczego Wyborców LEWICA

SPOŁECZNE MIASTO POZNAŃ

1. Poznań może być miastem wyróżniającym się klimatem wolności, w zakresie swobód politycznych, światopoglądowych, wyboru stylu życia, jak i poszukiwań twórczych; miastem bez dyskryminacji społecznej, przyjaznym dla twórców, miejscem europejskiej otwartości, aprobującym przybywających tu w poszukiwaniu pracy i pomocy. Sprzyjająca takiemu charakterowi miasta kultura powinna stać się bardziej dostępna także dla osób o mniejszych dochodach oraz wykluczonych z aktywności ze względu na wiek, niepełnosprawność, czy odrębność etniczną. Dlatego wspieramy różnorodne formy edukacji kulturalnej, tworzenie nowych świetlic, bibliotek i osiedlowych domów kultury, widzimy też potrzebę powołania miejskiego centrum wielokulturowości dla dziesiątek tysięcy mieszkańców Poznania przybyłych z innych państw.

2. Nie zgadzając się z niesprawiedliwością społeczną chcemy przeciwstawić się wyzyskowi ekonomicznemu, który przejawia się w braku stabilności zawodowej, dorywczej pracy młodych, pozaustawowej długości dnia pracy, płacach bliskich poziomu minimalnego; zaproponujemy wzorcowy model zatrudnienia i płacy w miejskich jednostkach organizacyjnych, zachęcimy podmioty gospodarcze naszego miasta do przyłączenia się do akcji „poznańska jakość zatrudnienia”. Sprzeciwiając się nierównemu traktowaniu kobiet i mężczyzn, przerzucaniu na kobiety, bez możliwości wyboru, głównego obowiązku opieki na dzieckiem proponujemy wprowadzenie bonu żłobkowego dla dzieci w wieku od 1 do 3 roku życia pozwalającego opłacać żłobek lub faktycznych opiekunów dziecka.

3. Chcemy by Poznań był miastem szansy dla młodych, stwarzającym warunki edukacji na najwyższym poziomie, dającym możliwość ciekawej pracy, godziwego zarobku i zamieszkania, miastem ich wszelakiej aktywności. Proponujemy rozszerzyć formułę Poznańskiego Funduszu Poręczeń Kredytowych tak, by oprócz wsparcia zaczynających własną działalność gospodarczą, służył on też młodym zakładającym rodziny. Główna bariera rozwoju miasta – problem demograficzny – może być osłabiona lub przezwyciężona przez dostępność tanich mieszkań. Aby obniżyć znacząco poziom bezdomności i spełnić oczekiwania rodzin z wyrokami eksmisyjnymi, a także stać się miejscem konkurencyjnym wobec ościennych gmin, należy wybudować w najbliższych latach przynajmniej cztery tysiące mieszkań komunalnych.

4. Uznając czyste powietrze za jeden z najważniejszych warunków zdrowia mieszkańców opowiadamy się za antysmogowym planem maximum, zakładającym wykorzystanie wszystkich nowych możliwości kontrolowania jakości powietrza oraz wspomaganie finansowe inwestycji mieszkańców zmieniających źródła ogrzewania domów, skokowe zadrzewienie miasta poprzez nasadzenia rekompensujące wycinki, wykup lasów i terenów pod lasy, rozwój ogródków działkowych wspomagany przez miejskie granty. Chcemy by Poznań był miastem do którego trafiają najnowsze technologie i rozwiązania komunalne, w tym komunikacyjne, miastem piękniejącym architektonicznie, które jest wzorem porządku oraz sprawnego zarządzania. Jednym z najważniejszych zadań jest rewitalizacja zdegradowanych terenów, a także usprawnienie komunikacji publicznej i konsekwentna realizacja zasady zrównoważonego rozwoju w tej dziedzinie.

5. Poznań powinien być miastem obywatelskim, w którym władza uwzględnia opinię mieszkańców, organizacje społeczne i samorządy osiedlowe realnie współgospodarzą, a system konsultacji daje podstawy do rozwiniętej partycypacji obywatelskiej, samorząd miasta powinien śmielej wykorzystywać różne formy demokracji deliberatywnej. Potrzebna jest też zmiana polityki miasta wobec spółdzielczości poprzez wspieranie spółdzielni socjalnych, utworzenie oddzielnego konkursu grantów na działalność kulturalną i sportową w obiektach spółdzielni mieszkaniowych.

6. Chcemy by Poznań był miastem godnej starości, które docenia potencjał ludzi starszych, dostosowuje swoje struktury do zmian demograficznych i daje szansę aktywnego życia seniorom. Niezbędne są zatem: szeroki dostęp do specjalistycznej opieki zdrowotnej, rozwój poradni geriatrycznych, domów seniora, hospicjów, domowej opieki nad osobami samotnymi, finansowego wsparcia remontów dostosowujących mieszkania do wymagań wynikających z potrzeb osób w wieku starszym. Polityka historyczna miasta nie może odbierać dumy jego materialnym i społecznym budowniczym, przywróćmy pamięć o twórcach modernistycznych osiedli z ich urbanistycznymi rozwiązaniami ze szkołami i przedszkolami służącymi do dzisiaj, o tych którzy odbudowali miasto po zniszczeniach wojennych, o mieszkańcach rozwijających swoje osiedla i zakłady.

7. Poznań powinien być miastem bezpiecznym, tak w zakresie porządku prawnego, jak i warunków socjalnych, miastem o godziwym poziomie życia, dbającym szczególnie o mieszkańców nie mogących sobie poradzić z kłopotami życiowymi, wspierającym najsłabszych i poszkodowanych przez los, by koszty życia (w tym generowane przez miasto) pozwoliły na godne życie mieszkańców. Godne życie to powszechny i równy dostęp do edukacji, sportu, ochrony zdrowia, a przede wszystkim poczucie podmiotowości. To jest możliwe w mieście demokratycznie zorganizowanym, konkurencyjnym gospodarczo, otwartym na innych, dbającym o swoją lokalną tradycję, a więc w mieście godzącym osobiste wolności ze społecznymi zadaniami.

Pobierz pełny program

Pobierz gazetkę "LEWICA BUDUJE"